Cranio-sacraal werken van vroeger tot nu
Osteopathie
Cranio-sacraaltherapie is voortgekomen uit de osteopathie, een geneeswijze die voornamelijk werkt met het zenuwstelsel en het skelet. De basis voor osteopathie werd in 1874 gelegd door dokter Andrew Taylor Still.
Dokter Still stelde dat de structuur en het functioneren van het lichaam niet los staan van elkaar. Met andere woorden: dat lichaam, ziel en geest 1 geheel zijn. Dokter Still ging ervan uit dat het lichaam zelf alle vermogens heeft om te doen wat het hoort te doen. Voor lichamelijk evenwicht is het nodig dat die vermogens goed hun werk kunnen doen. Dit gedachtegoed vormt ook nu nog een van de uitgangspunten van cranio-sacraaltherapie.
Still leerde zijn studenten hoe zij energiebewegingen in het lichaam van hun cliënten konden waarnemen door die met hun handen te voelen. Een van Stills studenten, William Garner Sutherland, legde begin twintigste eeuw de basis voor cranio-sacrale osteopathie.
Schedelbeenderen
Sutherland was gefascineerd door de mensenschedel. Hij kwam tot de conclusie dat de beenderen van een schedel ten opzichte van elkaar moesten kunnen bewegen. Dit terwijl de gangbare medische opvatting rond 1900 was dat die beenderen onbeweeglijk aan elkaar zaten.
Om zijn theorie te bewijzen begon Sutherland bij wijze van experiment riemen om zijn hoofd en houten helmen te dragen. Zo probeerde hij elke beweging van zijn schedelbeenderen tegen te gaan. Daardoor kreeg hij hoofdpijn en andere klachten die hem bevestigden dat schedelbeenderen inderdaad een beetje horen te bewegen.
Ritmische beweging
Sutherland besteedde de daaropvolgende 40 jaar aan zijn onderzoek. Eerst bestudeerde hoe de schedelbeenderen bewegen. Vervolgens ontdekte hij dat ook de hersenvliezen rond de hersenen en het ruggenmerg subtiel ritmisch heen en weer bewegen. Ze laten de hersenen en de hersenpan, het ruggenmerg en de ruggengraat meebewegen. Hij kwam erachter dat de ventrikels midden in de hersenen gevuld zijn met hersenvocht dat beweegt als eb en vloed en de beweging van de hersenvliezen in gang zet. Het hersenvocht wordt uiteindelijk in het bloed opgenomen en geeft de beweging zo in het hele lichaam door. Sutherland ontdekte ook dat het heiligbeen enigszins beweegt in het bekken.
Deze ontdekkingen vormen de basis van biomechanische cranio-sacrale osteopathie, die werkt met de beweeglijkheid van het hersenruggenmergstelsel. Het gebied in het lichaam dat heling nodig heeft wordt actief behandeld, bijvoorbeeld doordat er druk op wordt uitgeoefend.
Biodynamische cranio-sacraaltherapie
Op gevorderde leeftijd begon Sutherland een langzaam getij in het hersenvocht waar te nemen. Dit bracht hem tot het inzicht dat het lichaam zichzelf kan helen zonder ingrijpen van buitenaf. De inzichten die Sutherland aan het eind van zijn leven ontwikkelde, vormen de basis voor biodynamische cranio-sacraaltherapie.
Vanuit een dynamisch rustpunt komt het lange getij als een levensadem op gang. Die levensadem brengt de lichaamsvloeistoffen in beweging en geeft de cellen en weefsels het startsein om zich te ordenen.
Het lange getij is voelbaar als een oerademhaling. Als het lichaam resoneert met zijn lange getij kan het zelfhelende vermogen van het lichaam beter zijn werk doen. Bij biodynamische cranio-sacraaltherapie faciliteert de therapeut het lichaam om contact te maken met het lange getij.
Anders dan osteopathie
Dankzij het werk van dokter John Upledger heeft cranio-sacraaltherapie zich in de jaren ’80 van de 20e eeuw ontwikkeld tot een zelfstandige therapievorm, los van de osteopathie. Zijn methode wordt wereldwijd onderwezen aan het Upledger Instituut.
Ook de rol van Franklyn Sills is doorslaggevend geweest. Sills is opgeleid als osteopaat en legde zich toe op cranio-sacraal werken. Aangemoedigd door een paar collega-osteopaten, startte hij in 1986 een eigen opleidingsinstituut voor biodynamische cranio-sacraaltherapie. Nu is Sills’ Karuna Institute een vooraanstaande opleiding met wereldwijde uitstraling.
Breath of Life
Sinds een paar jaar vindt biodynamische cranio-sacraaltherapie ook in Nederland steeds meer navolging. Terry Pratt heeft gestudeerd bij Sills zelf en was een van de eerste biodynamische cranio-sacraaltherapeuten in Nederland.
Terry heeft haar praktijk Breath of Life vernoemd naar de levensadem die als scheppingskracht in alle leven aanwezig is. U kunt bij haar terecht op verschillende adressen in Rotterdam en omgeving. Voor meer informatie of een afspraak neemt u contact op met Terry Pratt.
Osteopathie
Cranio-sacraaltherapie is voortgekomen uit de osteopathie, een geneeswijze die voornamelijk werkt met het zenuwstelsel en het skelet. De basis voor osteopathie werd in 1874 gelegd door dokter Andrew Taylor Still.
Dokter Still stelde dat de structuur en het functioneren van het lichaam niet los staan van elkaar. Met andere woorden: dat lichaam, ziel en geest 1 geheel zijn. Dokter Still ging ervan uit dat het lichaam zelf alle vermogens heeft om te doen wat het hoort te doen. Voor lichamelijk evenwicht is het nodig dat die vermogens goed hun werk kunnen doen. Dit gedachtegoed vormt ook nu nog een van de uitgangspunten van cranio-sacraaltherapie.
Still leerde zijn studenten hoe zij energiebewegingen in het lichaam van hun cliënten konden waarnemen door die met hun handen te voelen. Een van Stills studenten, William Garner Sutherland, legde begin twintigste eeuw de basis voor cranio-sacrale osteopathie.
Schedelbeenderen
Sutherland was gefascineerd door de mensenschedel. Hij kwam tot de conclusie dat de beenderen van een schedel ten opzichte van elkaar moesten kunnen bewegen. Dit terwijl de gangbare medische opvatting rond 1900 was dat die beenderen onbeweeglijk aan elkaar zaten.
Om zijn theorie te bewijzen begon Sutherland bij wijze van experiment riemen om zijn hoofd en houten helmen te dragen. Zo probeerde hij elke beweging van zijn schedelbeenderen tegen te gaan. Daardoor kreeg hij hoofdpijn en andere klachten die hem bevestigden dat schedelbeenderen inderdaad een beetje horen te bewegen.
Ritmische beweging
Sutherland besteedde de daaropvolgende 40 jaar aan zijn onderzoek. Eerst bestudeerde hoe de schedelbeenderen bewegen. Vervolgens ontdekte hij dat ook de hersenvliezen rond de hersenen en het ruggenmerg subtiel ritmisch heen en weer bewegen. Ze laten de hersenen en de hersenpan, het ruggenmerg en de ruggengraat meebewegen. Hij kwam erachter dat de ventrikels midden in de hersenen gevuld zijn met hersenvocht dat beweegt als eb en vloed en de beweging van de hersenvliezen in gang zet. Het hersenvocht wordt uiteindelijk in het bloed opgenomen en geeft de beweging zo in het hele lichaam door. Sutherland ontdekte ook dat het heiligbeen enigszins beweegt in het bekken.
Deze ontdekkingen vormen de basis van biomechanische cranio-sacrale osteopathie, die werkt met de beweeglijkheid van het hersenruggenmergstelsel. Het gebied in het lichaam dat heling nodig heeft wordt actief behandeld, bijvoorbeeld doordat er druk op wordt uitgeoefend.
Biodynamische cranio-sacraaltherapie
Op gevorderde leeftijd begon Sutherland een langzaam getij in het hersenvocht waar te nemen. Dit bracht hem tot het inzicht dat het lichaam zichzelf kan helen zonder ingrijpen van buitenaf. De inzichten die Sutherland aan het eind van zijn leven ontwikkelde, vormen de basis voor biodynamische cranio-sacraaltherapie.
Vanuit een dynamisch rustpunt komt het lange getij als een levensadem op gang. Die levensadem brengt de lichaamsvloeistoffen in beweging en geeft de cellen en weefsels het startsein om zich te ordenen.
Het lange getij is voelbaar als een oerademhaling. Als het lichaam resoneert met zijn lange getij kan het zelfhelende vermogen van het lichaam beter zijn werk doen. Bij biodynamische cranio-sacraaltherapie faciliteert de therapeut het lichaam om contact te maken met het lange getij.
Anders dan osteopathie
Dankzij het werk van dokter John Upledger heeft cranio-sacraaltherapie zich in de jaren ’80 van de 20e eeuw ontwikkeld tot een zelfstandige therapievorm, los van de osteopathie. Zijn methode wordt wereldwijd onderwezen aan het Upledger Instituut.
Ook de rol van Franklyn Sills is doorslaggevend geweest. Sills is opgeleid als osteopaat en legde zich toe op cranio-sacraal werken. Aangemoedigd door een paar collega-osteopaten, startte hij in 1986 een eigen opleidingsinstituut voor biodynamische cranio-sacraaltherapie. Nu is Sills’ Karuna Institute een vooraanstaande opleiding met wereldwijde uitstraling.
Breath of Life
Sinds een paar jaar vindt biodynamische cranio-sacraaltherapie ook in Nederland steeds meer navolging. Terry Pratt heeft gestudeerd bij Sills zelf en was een van de eerste biodynamische cranio-sacraaltherapeuten in Nederland.
Terry heeft haar praktijk Breath of Life vernoemd naar de levensadem die als scheppingskracht in alle leven aanwezig is. U kunt bij haar terecht op verschillende adressen in Rotterdam en omgeving. Voor meer informatie of een afspraak neemt u contact op met Terry Pratt.